Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

спрытнюга, -і, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; ДМ -нюзе, Творны склон -ай (-аю), жаночы род
  размоўнае слова
  1. неадабральнае Чалавек, які рознымі хітрыкамі выкарыстоўвае, якія-н. абставіны выгадна для сябе. [Калгаснік:] — Бач, выхваляецца чым, спрытнюга. Дзве кватэры змяняў... ← Хведар Жычка. [Галя:] — Бач, які спрытнюга, не паспеў прыехаць сюды, а ўжо раманчык проста з ходу закруціў. ← Раман Сабаленка.
  2. Умелы, спрытны чалавек. Як ні налягаюць, здаецца, і маладзейшыя спрытнюгі-касцы, а Пятра не могуць дагнаць. ← Мікола Ракітны.

❌

спрытнюга

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова спрытнюга
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спрытню́га мн. спрытню́гі
Родны каго? чаго?	спрытню́гі мн. спрытню́г
Давальны каму? чаму?	спрытню́зе мн. спрытню́гам
Вінавальны каго? што?	спрытню́гу мн. спрытню́г
Творны кім? чым?	спрытню́гай, спрытню́гаю мн. спрытню́гамі
Месны у кім? у чым?	спрытню́зе мн. спрытню́гах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Слова спрытнюга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік спрытнюга — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гэтак будзе працаваць клавіятура ад Старніка