спрытняк

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова спрытняк
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спрытня́к мн. спрытнякі
Родны каго? чаго?	спрытняка мн. спрытнякоў
Давальны каму? чаму?	спрытняку мн. спрытнякам
Вінавальны каго? што?	спрытняка мн. спрытнякоў
Творны кім? чым?	спрытняком мн. спрытнякамі
Месны у кім? у чым?	спрытняку мн. спрытняках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

мне ў адной краме сказалі:
«гэтыя красоўкі не арыгіналы, гэта ЛЮКС-КОПІЯ»

sprytniak — беларуская лацінка

Слова спрытняк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: