спрытняк

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова спрытняк
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спрытня́к мн. спрытнякі
Родны каго? чаго?	спрытняка мн. спрытнякоў
Давальны каму? чаму?	спрытняку мн. спрытнякам
Вінавальны каго? што?	спрытняка мн. спрытнякоў
Творны кім? чым?	спрытняком мн. спрытнякамі
Месны у кім? у чым?	спрытняку мн. спрытняках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У кальца няма канца.

гэта проста космас, а не выслоўе
ведаць бы яшчэ ягоны сэнс...

Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».

sprytniak — беларуская лацінка

Слова спрытняк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: