STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спрытнюга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спрытню́га мн. спрытню́гі |
| Родны каго? чаго? |
спрытню́гі мн. спрытню́г |
| Давальны каму? чаму? |
спрытню́гу мн. спрытню́гам |
| Вінавальны каго? што? |
спрытню́гу мн. спрытню́г |
| Творны кім? чым? |
спрытню́гам мн. спрытню́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
спрытню́гу мн. спрытню́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Вы ходзіце на працу, каб зарабляць грошы. Я хаджу на працу, каб не піць у будні. Мы не аднолькавыя.
sprytniuha — беларуская лацінка
Слова спрытнюга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спрытнюга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спрытняк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спры́тненькі (11)
(6) фелю́га ‹
› спрытне́ць (9)
(10) мотафелю́га ‹
› спры́тны (7)
(6) сіню́га ‹
› спрытня́к (8)
(7) п'яню́га ‹
› спрытня́чка (10)
(7) п'яню́га ‹
› спры́ціцца (9)
(4) цюга́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
