STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова п'янюга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
п'яню́га мн. п'яню́гі |
| Родны каго? чаго? |
п'яню́гі мн. п'яню́г |
| Давальны каму? чаму? |
п'яню́гу мн. п'яню́гам |
| Вінавальны каго? што? |
п'яню́гу мн. п'яню́г |
| Творны кім? чым? |
п'яню́гам мн. п'яню́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
п'яню́гу мн. п'яню́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
pjaniuha — беларуская лацінка
Слова п'янюга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік п'янюга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове п'янюжка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› п'янчу́жка (9)
(6) сіню́га ‹
› п'я́нчыцца (9)
(9) спрытню́га ‹
› п'я́ны (5)
(9) спрытню́га ‹
› п'яню́жка (8)
(4) цюга́ ‹
› п'яню́жка (8)
(3) яга́ ‹
› п'яню́сенькі (11)
(8) Сант'я́га ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
