STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фелюга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фелю́га мн. фелю́гі |
| Родны каго? чаго? |
фелю́гі мн. фелю́г |
| Давальны каму? чаму? |
фелю́зе мн. фелю́гам |
| Вінавальны каго? што? |
фелю́гу мн. фелю́гі |
| Творны кім? чым? |
фелю́гай, фелю́гаю мн. фелю́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
фелю́зе мн. фелю́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыfieliuha — беларуская лацінка
Слова фелюга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фелюга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фелюжнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фельчары́ца (10)
(5) глю́га ‹
› фе́льчарыца (10)
(7) падлю́га ‹
› фелья́н (6)
(7) падлю́га ‹
› фелю́жнік (8)
(10) мотафелю́га ‹
› фелю́жны (7)
(6) сіню́га ‹
› фемі́да (6)
(9) спрытню́га ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
