STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова стаеннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стае́ннік мн. стае́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
стае́нніка мн. стае́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
стае́нніку мн. стае́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
стае́нніка мн. стае́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
стае́ннікам мн. стае́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
стае́нніку мн. стае́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Як па зорках, па расе
твой апошні шлях праляжа,
памірай, а жыта сей.
Рунь пра сейбіта раскажа.
stajennik — беларуская лацінка
Слова стаеннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стаеннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стаер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стадыя́льнасць (13)
(12) запазы́чаннік ‹
› стадыя́льны (10)
(8) ві́шаннік ‹
› ста́енка (7)
(7) вае́ннік ‹
› стае́нны (7)
(9) грабе́ннік ‹
› ста́ер (5)
(8) я́звеннік ‹
› ста́ерскі (8)
(11) малі́твеннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
