STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова старая
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
стара́я
м. — н. — мн. стары́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
старо́й
м. — н. — мн. стары́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
старо́й
м. — н. — мн. стары́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
стару́ю
м. — н. — мн. стары́х |
| Творны кім? чым? |
ж.
старо́й, старо́ю
м. — н. — мн. стары́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
старо́й
м. — н. — мн. стары́х |
скарбніца
як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)
Учора ты шчэ малады і безразважны, а сёння ўжо фанат аэрагрыля.
учора зух, а сёння скуфstaraja — беларуская лацінка
Слова старая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старая — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старгавіца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стара́цельскі (12)
(5) папа́я ‹
› стара́цельства (13)
(5) тупа́я ‹
› стара́цца (8)
(6) сляпа́я ‹
› стараяўрэ́йскі (13)
(5) згра́я ‹
› старгава́ны (10)
(7) нязгра́я ‹
› старгава́ны (10)
(5) верая́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».