старгавіца

гэта

— персаніфікаванае паняцце, як асоба

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова старгавіца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	старгаві́ца мн. старгаві́цы
Родны каго? чаго?	старгаві́цы мн. старгаві́ц, старгаві́цаў
Давальны каму? чаму?	старгаві́цы мн. старгаві́цам
Вінавальны каго? што?	старгаві́цу мн. старгаві́ц, старгаві́цаў
Творны кім? чым?	старгаві́цай, старгаві́цаю мн. старгаві́цамі
Месны у кім? у чым?	старгаві́цы мн. старгаві́цах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж

залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

starhavica — беларуская лацінка

Слова старгавіца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: