аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова старое
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. — н. старо́е мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. — н. старо́га мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. — н. старо́му мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. — н. старо́е мн. — |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. — н. стары́м мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. — н. стары́м мн. — |
скарбніца
Старое памятай, але жыві новым.
— Тат, а я сёння сніў, як ты мне 50 долараў даў!
— Пакінь іх сабе, сынку!
staroje — беларуская лацінка
Слова старое (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старое — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старожа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старно́ўка (9)
(8) заліўно́е ‹
› Старо́бін (8)
(6) мучно́е ‹
› старо́бінскі (11)
(8) насляпо́е ‹
› старо́жа (7)
(4) тро́е ‹
› старо́жа (7)
(5) утро́е ‹
› старо́жка (8)
(5) зато́е ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Любоўны трохвугольнік.