Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 стары, -ая, -ое.
  1. Які пражыў шмат год, дасягнуў старасці; процілеглае малады. Стары мужчына. ▪ То ж стары чалавек, яму [дзеду Нупрэю] год дзевяноста, ён дапаможа, параіць. ← Міхась Лынькоў. Праўда, Вера Мікалаеўна ніяк не магла пагадзіцца, што ў свае сорак сем гадоў яна ўжо старая. ← Лідзія Арабей. Старога вераб'я на мякіне не падманеш. ← З нар. / у знач. назоўнік стары, -ога, мужчынскі род; старая, -ой, жаночы род — Цяпер маладыя не сядзяць дома. — Стары памаўчаў. — А мне от і не да[с]падобы горад. ← Міхась Парахневіч. // размоўнае слова Які дасягнуў такога ўзросту, у якім позна што-н. рабіць; які не падыходзіць па ўзросту да чаго-н. Актрыса старая для гэтай ролі. // Які налічвае шмат гадоў (пра дрэвы). Шумяць над гасцінцам Старыя бярозы. ← Аляксей Зарыцкі. Ад усяго двара засталася старая абгарэлая груша. ← Міхась Лынькоў. // Уласцівы пажылому, у гадах чалавеку. Жанчына старым, няроўным голасам зашушукала. ← Кузьма Чорны. Стары твар маці зморшчаны. ← Змітрок Бядуля.
  2. Які даўно ўзнік, з'явіўся, існуе доўгі час. Стары горад. Кварталы старога Мінска. Старая прывычка. ▪ Як калісьці, на змярканні, зноў прыйду я на спатканне У парк стары, зачараваны, Дзе назваў мяне каханай. ← Эдуард Валасевіч. — А-а, стары знаёмы, — сказала Часлава Карлаўна, мусіць, з радасцю, што ўбачыла мяне. ← Вячаслаў Адамчык. Стары друг лепей за новых двух. ← Прыказка. // Які даўно займаецца якой-н. дзейнасцю; вопытны, бывалы. Стары камуніст. ▪ Як ні сачыў я за ім, як ні перасякаў яго хітрыя петлі, праз нейкія паўгадзіны і след гэтага старога грыбніка прастыў. ← Іван Шамякін. // Які адбыўся даўно. Звычайна чалавек, баючыся паўтарыць старую памылку, робіць новую, яшчэ глыбейшую. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Даўно вядомы. Старая прыказка. ▪ Тады Сяргей рашыў выкарыстаць свой стары спосаб, як хутчэй заснуць: думаць пра што-небудзь прыемнае. ← Уладзімір Шыцік.
  3. Якім доўга карысталіся; паношаны. Старая мэбля. Старыя туфлі. ▪ Гаспадар прынёс мне старую світку і бялізну з грубага сялянскага палатна. ← Сяргей Анісаў. // Які стаў нясвежым ад доўгага захоўвання, страціў свае якасці (пра прадукты харчавання). Старое сала. ▪ Хутка на ўсю хату запахла варанай капустай, запраўленай старым здорам. ← Мікола Ваданосаў. // Непрыгодны, які стаў несапраўдным пасля пэўнага тэрміну або пасля выкарыстання. Стары трамвайны білет. Стары пропуск.
  4. Які даўно прайшоў, які даўно мінуў; мінулы (пра час). Сегенецкі ў старыя часы не смеў дамагацца дружбы з «панам Зямковічам». ← Кузьма Чорны. За старым, даўнейшым часам елі людзі рэдзьку з квасам. ← Уладзімір Дубоўка. Толькі б навек адышоў у нябыт Веку старога гнілы рэквізіт. ← Кастусь Кірэенка. // Характэрны для гэтага часу, уласцівы яму. Казік — тыповы беларускі інтэлігент старой закваскі. ← Міхась Машара. // Несучасны, устарэлы. Старая мода.
  5. Такі, які быў раней, папярэднічаў каму-, чаму-н.; былы. Старое рэчышча ракі. Стары адрас. ▪ Аднак праз некалькі дзён [Чарнавус] адчуў, што яго стары аўтарытэт яшчэ можа мець сякі-такі поспех. ← Аляксей Кулакоўскі. / Пра перыядычныя выданні, пісьмы і пад. ранейшых гадоў. Старая газета. / Пра мінулы, прайшоўшы год. Стары год. // Які мае адносіны да ўраджаю або прыпасаў мінулага года. Старая бульба.
  6. Які мае адносіны да ранейшага ладу, рэжыму, уласцівы яму. Старая армія. Старыя вытворчыя адносіны. ▪ Маці .. сказала сыну: — Добра, што я за брыгадзіра згадзілася быць. Гэта ж застацца адной, як .. у старыя часы, — загінуць можна. А так я з людзьмі заўсёды. ← Ігнат Дуброўскі. Таму, што бабка чалавек старога веку і верыць у забабоны, дык і хрысціцца. ← Алесь Якімовіч. // у знач. назоўнік старое, -ста, ніякі род Тое, што было раней, у мінулыя часы. Яны [сяляне] прыраслі к старому, усё мераюць старым аршынам! ← Іван Мележ. Старое аджывае свой век, на яго месца прыходзіць новае. ← Лідзія Арабей. [Гарошка:] — Ну, што вы скажаце, якія людзі! Колькі яшчэ перажыткаў старога ў іх на гарбу вісіць. ← Усевалад Краўчанка.
  7. Зроблены, створаны даўней і які захаваўся да гэтага, нашага часу; даўнейшы. Старая бронза. // Які знаходзіўся ва ўжытку раней. [Падбярэцкі:] — Я ў месяц на старыя па пяць тысяч, а то яшчэ з гакам, выганяў. Прагрэсіўка, прэмія — надбаўка... ← Іван Пташнікаў.
  •••
  Стары завет гл. завет.
  Стары свет гл. свет.
  Стары стыль гл. стыль².
  Стары халасцяк гл. халасцяк.
  Голы як стары венік гл. голы.
  І стары і малы — усе без выключэння, усе да аднаго, усе без разбору.
  Мераць на стары аршын гл. мераць.
  Па старой памяці гл. памяць.
  Старая песня гл. песня.
  Старое карыта гл. карыта.
  Стары верабей гл. верабей.
  Стары як свет — вельмі даўні, спрадвечны.
  Як старой бабе сесці гл. сесці.