STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова старэчасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
старэ́часць мн. старэ́часці |
| Родны каго? чаго? |
старэ́часці мн. старэ́часцяў, старэ́часцей |
| Давальны каму? чаму? |
старэ́часці мн. старэ́часцям |
| Вінавальны каго? што? |
старэ́часць мн. старэ́часці |
| Творны кім? чым? |
старэ́часцю мн. старэ́часцямі |
| Месны у кім? у чым? |
старэ́часці мн. старэ́часцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.
— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
starečasć — беларуская лацінка
Слова старэчасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старэчасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стасаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старэ́ча (7)
(13) усёвіду́шчасць ‹
› старэча (7)
(13) неўміру́шчасць ‹
› старэ́ча (7)
(8) прыча́сць ‹
› старэ́чы (7)
(8) гаю́часць ‹
› Ста́с (4)
(11) пладзю́часць ‹
› стасава́нне (10)
(12) смярдзю́часць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
