аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прычасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыча́сць мн. прыча́сці |
| Родны каго? чаго? |
прыча́сці мн. прыча́сцяў, прыча́сцей |
| Давальны каму? чаму? |
прыча́сці мн. прыча́сцям |
| Вінавальны каго? што? |
прыча́сць мн. прыча́сці |
| Творны кім? чым? |
прыча́сцю мн. прыча́сцямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыча́сці мн. прыча́сцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жывы нажыве.
Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.
pryčasć — беларуская лацінка
Слова прычасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прычасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прычашчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыча́сце (8)
(12) невіду́шчасць ‹
› прычасці́цца (11)
(13) усёвіду́шчасць ‹
› прычасці́ць (10)
(13) неўміру́шчасць ‹
› прыча́хкаць (10)
(10) старэ́часць ‹
› прычашча́цца (11)
(8) гаю́часць ‹
› прычашча́ць (10)
(11) пладзю́часць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.