STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прычасце
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыча́сце мн. прыча́сці |
| Родны каго? чаго? |
прыча́сця мн. прыча́сцяў |
| Давальны каму? чаму? |
прыча́сцю мн. прыча́сцям |
| Вінавальны каго? што? |
прыча́сце мн. прыча́сці |
| Творны кім? чым? |
прыча́сцем мн. прыча́сцямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыча́сці мн. прыча́сцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
pryčascie — беларуская лацінка
Слова прычасце (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прычасце — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прычасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыча́снік (9)
(6) шча́сце ‹
› прыча́сніца (10)
(9) бясшча́сце ‹
› прычасно́чны (11)
(8) няшча́сце ‹
› прычасці́цца (11)
(10) дабравесце ‹
› прычасці́ць (10)
(9) прадве́сце ‹
› прыча́сць (8)
(7) дзве́сце ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
