Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шчасце, -я, ніякі род
  1. Стан поўнай задаволенасці жыццём, пачуццё найвялікшай радасці і задавальнення. Народнае шчасце. Сямейнае шчасце. ▪ Але толькі вольная праца на вольнай зямлі ёсць шчасце чалавека. ← Міхась Клімковіч. Шчасцю іх [бацькоўскаму] канца не было, як угледзелі яго ў чорных суконных вопратках з бліскучымі гузікамі, — якраз асэсар. ← Змітрок Бядуля. Усюды маладую пару ветліва сустракалі, усе былі ім рады, жадалі жыцця і шчасця. ← Якуб Ермаловіч. // Пра знешняе праяўленне такога стану, пачуцця. Упершыню паглядзеў.. [Слава] на бацьку вачыма, якія ззялі ад шчасця і захаплення. ← Іван Мележ. — Зірні, здорава! — Сцёпка аж свяціўся ад шчасця. ← Васіль Хомчанка.
  2. Удача, поспех у чым-н. Мне выпала шчасце быць запрошаным на ХХ з'езд ЛКСМБ. ← часопіс «Маладосць». // Шчаслівы выпадак, шчаслівае спалучэнне акалічнасцей. Але дарэшты спарахнелі снасці, і здрадзіла зусім старому шчасце. ← Артур Вольскі. // у знач. безасабовая форма выказнік Добра, удала. Якое шчасце, што мы ўжо дома. // у знач. выказнік Пашанцавала, пашчаслівіла, пашэнціла каму-н. Яго шчасце — бабка са мной побач, а то я паказаў бы.. [Пецьку] дарогу. ← Іван Сяркоў.
  3. Лёс, доля. Камбедаўцы на кожным надзеле забівалі калкі і на залысінах ставілі нумары. Пад вечар з вялікай Усавай шапкі кожны цягнуў сваё шчасце. ← Сяргей Грахоўскі.
  •••
  Бог шчасця не даў гл. бог.
  На шчасце — а) каб былі поспех, удача ў каго-н., каб шанцавала каму-н. (даць, зрабіць, сказаць што-н.); б) (у знач. пабочнае слова) выражае задавальненне з выпадку чаго-н.