Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 стрыжань, -жня, мужчынскі род
  1. Унутраная частка сцябла (ствала) або кораня раслін. У бярвенні, мабыць, адна абалонка, а стрыжань ужо спарахнеў. ← Раман Сабаленка. Любіў сядзець .. і дзівіцца, як лоўка выкручвае дзед стрыжань зрэзанай на дудку хвойкі. ← Аркадзь Марціновіч. // Сярэдняя частка чаго-н. у жывёльным або раслінным арганізмах. Стрыжань птушынага пяра.
  2. спецыяльны тэрмін Прадмет прадаўгаватай формы, які звычайна з'яўляецца воссю або апорай чаго-н. Стрыжань поршня. // Унутраная частка электрамагніта з абмоткай з дроту.
  3. Глыбокае месца ў рэчышчы ракі, месца з самым хуткім цячэннем у рацэ. Наперадзе заўжды ішоў Ціхан — брыгадзір лепшай у арцелі брыгады і Бамбалаў сусед. Ён першы садзіўся на вёслы і вёў свой баркас на самы стрыжань ракі. ← Віктар Карамазаў. Лодка ўвішна выкручвалася на быстрай плыні стрыжня. ← Янка Брыль.
  4. размоўнае слова Цвёрды асяродак варыва. Стрыжань скулы.
  5. пераноснае значэнне; чаго. Асноўная, галоўная, цэнтральная частка чаго-н. Да лепшых [вершаў] трэба аднесці тыя, дзе аўтару ўдалося знайсці нейкае драматычнае зерне, нейкі канфліктны стрыжань. ← Рыгор Бярозкін. // Тое, асноўнае, што характэрна каму-, чаму-н. Лірыка-інтанацыйны прынцып канчаткова аформіўся, стаў стрыжнем індывідуальнай манеры Я. Брыля ў рамане «Птушкі і гнёзды». ← Уладзімір Калеснік.