STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова стуз
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сту́з мн. сту́зы |
| Родны каго? чаго? |
сту́за мн. сту́заў |
| Давальны каму? чаму? |
сту́зу мн. сту́зам |
| Вінавальны каго? што? |
сту́з мн. сту́зы |
| Творны кім? чым? |
сту́зам мн. сту́замі |
| Месны у кім? у чым? |
сту́зе мн. сту́зах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
stuz — беларуская лацінка
Слова стуз (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стуз — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стузанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стужкападо́бны (13)
(6) ванту́з ‹
› стужкапраця́жны (14)
(6) мянту́з ‹
› стужкатка́цкі (12)
(6) карту́з ‹
› сту́занасць (10)
(5) буту́з ‹
› сту́заны (7)
(3) фу́з ‹
› сту́заны (7)
(6) канфу́з ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
