аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова стусік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сту́сік мн. сту́сікі |
| Родны каго? чаго? |
сту́сіка мн. сту́сікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сту́сіку мн. сту́сікам |
| Вінавальны каго? што? |
сту́сік мн. сту́сікі |
| Творны кім? чым? |
сту́сікам мн. сту́сікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сту́сіку мн. сту́сіках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Прабач, што расчараваў цябе. Гэта паўторыцца.
stusik — беларуская лацінка
Слова стусік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стусік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стусіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сту́с (4)
(7) абру́сік ‹
› стусава́ць (9)
(6) пру́сік ‹
› стусану́ць (9)
(6) тру́сік ‹
› стусі́на (7)
(5) лы́сік ‹
› стусі́навы (9)
(5) мы́сік ‹
› стуха́нне (8)
(10) белабры́сік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.