стыднік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова стыднік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сты́днік мн. сты́днікі
Родны каго? чаго?	сты́дніка мн. сты́днікаў
Давальны каму? чаму?	сты́дніку мн. сты́днікам
Вінавальны каго? што?	сты́дніка мн. сты́днікаў
Творны кім? чым?	сты́днікам мн. сты́днікамі
Месны у кім? у чым?	сты́дніку мн. сты́дніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

stydnik — беларуская лацінка

Слова стыднік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: