мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
супыня́ць — дзеяслоў супярэ́чка — назоўнік
канцэпт

супярэчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова супярэчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 супярэ́чанне

мн.  супярэ́чанні
Родны
каго? чаго?		 супярэ́чання

мн.  супярэ́чанняў
Давальны
каму? чаму?		 супярэ́чанню

мн.  супярэ́чанням
Вінавальны
каго? што?		 супярэ́чанне

мн.  супярэ́чанні
Творны
кім? чым?		 супярэ́чаннем

мн.  супярэ́чаннямі
Месны
у кім? у чым?		 супярэ́чанні

мн.  супярэ́чаннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.


Вельмі добрае практыкаванне для вачэй і псіхікі:
1. Пакладзі тэлефон.
2. Заплюшчы вочы.
3. Спі.


supiarečannie — беларуская лацінка

Слова супярэчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік супярэчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове супярэчка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› супы́нка (7)

(10) аспрэ́чанне ‹

› супыня́цца (9)

(9) пярэ́чанне ‹

› супыня́ць (8)

(11) запярэ́чанне ‹

› супярэ́чка (9)

(6) я́чанне ‹

› супярэ́чліва (11)

(10) апаля́чанне ‹

› супярэ́члівасць (14)

(13) захмызнячанне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

енк