STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова запярэчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запярэ́чанне мн. запярэ́чанні |
| Родны каго? чаго? |
запярэ́чання мн. запярэ́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
запярэ́чанню мн. запярэ́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
запярэ́чанне мн. запярэ́чанні |
| Творны кім? чым? |
запярэ́чаннем мн. запярэ́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
запярэ́чанні мн. запярэ́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Лепш пасраць і спазніцца, чым прыйсці своечасова і абасрацца.
zapiarečannie — беларуская лацінка
Слова запярэчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік запярэчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове запясце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запярэ́зваць (11)
(13) рассакрэ́чанне ‹
› запярэ́сціцца (12)
(10) аспрэ́чанне ‹
› запярэ́сціць (11)
(9) пярэ́чанне ‹
› запярэ́чаны (10)
(11) супярэ́чанне ‹
› запярэ́чвацца (12)
(6) я́чанне ‹
› запярэ́чваць (11)
(10) апаля́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
