рассакрэчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова рассакрэчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рассакрэ́чанне мн. рассакрэ́чанні
Родны каго? чаго?	рассакрэ́чання мн. рассакрэ́чанняў
Давальны каму? чаму?	рассакрэ́чанню мн. рассакрэ́чанням
Вінавальны каго? што?	рассакрэ́чанне мн. рассакрэ́чанні
Творны кім? чым?	рассакрэ́чаннем мн. рассакрэ́чаннямі
Месны у кім? у чым?	рассакрэ́чанні мн. рассакрэ́чаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Якія пельмені?? Галушкі, клёцкі, ВАРЭНІКІ, капыткі і яшчэ стос страў ёсць нармальных сваіх!

rassakrečannie — беларуская лацінка

Слова рассакрэчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: