аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сурвэтнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сурвэ́тнік мн. сурвэ́тнікі |
| Родны каго? чаго? |
сурвэ́тніка мн. сурвэ́тнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сурвэ́тніку мн. сурвэ́тнікам |
| Вінавальны каго? што? |
сурвэ́тніка мн. сурвэ́тнікаў |
| Творны кім? чым? |
сурвэ́тнікам мн. сурвэ́тнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сурвэ́тніку мн. сурвэ́тніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
survetnik — беларуская лацінка
Слова сурвэтнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сурвэтнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сургуч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сурвэ́тачка (10)
(7) шчы́тнік ‹
› сурвэ́тачны (10)
(14) высакаво́льтнік ‹
› сурвэ́тка (8)
(10) інсу́льтнік ‹
› Сурга́наў (8)
(9) бюджэ́тнік ‹
› Сургу́т (6)
(11) небюджэ́тнік ‹
› сургу́цкі (8)
(8) кужэтнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Сцяг маёй дзяржавы.