аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сутарга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
су́тарга мн. су́таргі |
| Родны каго? чаго? |
су́таргі мн. су́тарг, су́таргаў |
| Давальны каму? чаму? |
су́тарзе мн. су́таргам |
| Вінавальны каго? што? |
су́таргу мн. су́таргі |
| Творны кім? чым? |
су́таргай, су́таргаю мн. су́таргамі |
| Месны у кім? у чым? |
су́тарзе мн. су́таргах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Гэта твой былы хлопец?
— Ага.
— А што ў другім пакеце?
sutarha — беларуская лацінка
Слова сутарга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сутарга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сутаргавасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сута́на (6)
(5) ла́рга ‹
› сутане́ць (8)
(8) за́шмарга ‹
› сутаня́цца (9)
(7) ка́тарга ‹
› су́таргава (9)
(5) чарга́ ‹
› су́таргавасць (12)
(7) качарга́ ‹
› су́таргавы (9)
(4) ірга́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)