Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 чарга, -і, ДМ -рзе; мн. чэргі, -аў; жаночы род
  1. Пэўны парадак, паслядоўнасць у адбыванні чаго-н. Была ўстаноўлена чарга сачыць за тэрмометрам, уваткнутым у зямлю ў полі. ← Якуб Ермаловіч. Чалавек падышоў да касы, паказаў пасведчанне і без чаргі купіў білет. ← Ілья Гурскі. // Адна з асобных частак чаго-н., кожная з якіх выконваецца, уводзіцца ў карыстанне ў пэўнай паслядоўнасці. Першая чарга метро. ▪ Брыгада ўзводзіла другую чаргу завода, з месяца ў месяц перавыконвала нормы. ← Анатоль Астрэйка.
  2. Чыё-н. месца ў якой-н. чарговасці, права каго-н. дзейнічаць адпаведна чарговасці. Чакаць сваёй чаргі. ▪ — Раскажыце, дзядзька, што тут было, — прасілі .. [студэнты]. — Цяпер ваша чарга! ← Віталі Вольскі. [Дзесяцкі:] — Амелька, заўтра запрагай сваю кабыліцу ды збірайся ў дарогу. Пракоп, табе таксама чарга. ← Янка Скрыган. Прыходзіў стары Нічыпар, казаў, што яны адбудуць чаргу толькі за карову. ← Міхась Стральцоў.
  3. Група людзей, якія чакаюць атрымання чаго-н. у парадку чарговасці і размяшчаюцца звычайна адзін за адным. Заняць чаргу. ▪ Доўгія чэргі стаялі амаль ля кожнага будынка вакзала. ← Аляксей Кулакоўскі. // Спіс асоб, якія атрымліваюць што-н. у парадку чарговасці. Чарга на атрыманне кватэр. // чаго. Вялікая колькасць каго-, чаго-н. Прастор мой любы, неабдымны, Чарга нясходжаных пуцін, Узор лясоў у далях дымных, Шнуры жыццёвых каляін. ← Мікола Хведаровіч. // у знач. прыслоўе чаргой (-ою). Адзін за адным. З суседскай памяці не сцёрта, Як цераз месяц і другі Чаргой Міколы, Янкі, Пётры Ішлі на покуць, як багі. ← Рыгор Семашкевіч.
  4. Пэўная колькасць патронаў, снарадаў, выпушчаная аўтаматычнай зброяй за адзін прыём. Аўтаматная чарга. Выпусціць чаргу. ▪ Кулямёт ударыў доўгай чаргой. ← Іван Шамякін.
  •••
  Выстаяць чаргу гл. выстаяць.
  Жывая чарга — чарга, якая патрабуе абавязковай прысутнасці ўсіх, хто заняў яе.
  На чарзе (быць) — з'яўляцца, быць чарговым, неадкладна патрабаваць вырашэння.
  Па чарзе — а) паслядоўна, у парадку чарговасці. Ад пускаць тавар па чарзе; б) зменьваючыся, чаргуючыся. На другім завале на ўсіх не хапіла рыдлёвак, і тут працавалі па чарзе. ← Усевалад Краўчанка.
  Сваёй (-ёю) чаргой (-ою) — незалежна ад каго-, чаго-н. (ісці, змяняцца). Адна работа за другою ідзе-плыве сваёй чаргою То ў агародзе, то на полі І не спыняецца ніколі. ← Якуб Колас.
  Стаць на чаргу гл. стаць.
  У першую чаргу — перш за ўсё; неадкладна.
  У сваю чаргу — са свайго боку, у адказ; адпаведна.