аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чарвяточына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чарвято́чына мн. чарвято́чыны |
| Родны каго? чаго? |
чарвято́чыны мн. чарвято́чын |
| Давальны каму? чаму? |
чарвято́чыне мн. чарвято́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
чарвято́чыну мн. чарвято́чыны |
| Творны кім? чым? |
чарвято́чынай, чарвято́чынаю мн. чарвято́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
чарвято́чыне мн. чарвято́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смачны жабе арэх, ды зубоў Бог не даў.
пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.
čarviatočyna — беларуская лацінка
Слова чарвяточына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чарвяточына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чарвячок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чарвяко́вы (9)
(8) лато́чына ‹
› чарвяны́ (7)
(9) прато́чына ‹
› чарвя́ны (7)
(7) уто́чына ‹
› чарвя́чны (8)
(10) малято́чына ‹
› чарвячо́к (8)
(9) зашчо́чына ‹
› чарга́ (5)
(8) хлапчы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.