аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зашчочына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зашчо́чына мн. зашчо́чыны |
| Родны каго? чаго? |
зашчо́чыны мн. зашчо́чын |
| Давальны каму? чаму? |
зашчо́чыне мн. зашчо́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
зашчо́чыну мн. зашчо́чыны |
| Творны кім? чым? |
зашчо́чынай, зашчо́чынаю мн. зашчо́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
зашчо́чыне мн. зашчо́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.
zaščočyna — беларуская лацінка
Слова зашчочына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зашчочына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зашчыпванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зашчо́ўкнуцца (12)
(7) уто́чына ‹
› зашчо́ўкнуць (11)
(11) чарвято́чына ‹
› зашчо́чны (8)
(10) малято́чына ‹
› зашчу́чваць (10)
(8) хлапчы́на ‹
› зашчу́чыць (9)
(7) шапчы́на ‹
› зашчы́каны (9)
(7) купчы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.