STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова уточына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уто́чына мн. уто́чыны |
| Родны каго? чаго? |
уто́чыны мн. уто́чын |
| Давальны каму? чаму? |
уто́чыне мн. уто́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
уто́чыну мн. уто́чыны |
| Творны кім? чым? |
уто́чынай, уто́чынаю мн. уто́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
уто́чыне мн. уто́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)
«Калісьці ангельскую выкладаў, цяпер чыпсы».
utočyna — беларуская лацінка
Слова уточына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік уточына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове утраенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уто́чка (6)
(8) зато́чына ‹
› уто́чнік (7)
(8) лато́чына ‹
› уто́чны (6)
(9) прато́чына ‹
› утраве́лы (8)
(11) чарвято́чына ‹
› утраве́ць (8)
(10) малято́чына ‹
› утравяне́лы (10)
(9) зашчо́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
