аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова уточка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уто́чка мн. уто́чкі |
| Родны каго? чаго? |
уто́чкі мн. уто́чак |
| Давальны каму? чаму? |
уто́чцы мн. уто́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
уто́чку мн. уто́чкі |
| Творны кім? чым? |
уто́чкай, уто́чкаю мн. уто́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
уто́чцы мн. уто́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.
— Я вас услышал.
— А ці зразумелі?
utočka — беларуская лацінка
Слова уточка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік уточка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове уточнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уто́чванне (9)
(8) падто́чка ‹
› уто́чвацца (9)
(6) сто́чка ‹
› уто́чваць (8)
(8) расто́чка ‹
› уто́чнік (7)
(8) прыто́чка ‹
› уто́чны (6)
(6) шчо́чка ‹
› уто́чына (7)
(10) нахлабу́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры