STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчочка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчо́чка мн. шчо́чкі |
| Родны каго? чаго? |
шчо́чкі мн. шчо́чак |
| Давальны каму? чаму? |
шчо́чцы мн. шчо́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
шчо́чку мн. шчо́чкі |
| Творны кім? чым? |
шчо́чкай, шчо́чкаю мн. шчо́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчо́чцы мн. шчо́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
ščočka — беларуская лацінка
Слова шчочка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчочка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчуп + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчо́ўкацца (9)
(8) расто́чка ‹
› шчо́ўкаць (8)
(6) уто́чка ‹
› шчо́ўкнуць (9)
(8) прыто́чка ‹
› шчо́чны (6)
(10) нахлабу́чка ‹
› шчука́ць (7)
(9) недаву́чка ‹
› Шчу́кін (6)
(9) недаву́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
