Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шчоўкаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. Утвараць рэзкі, адрывісты гук пры ўдары, сутыкненні, у час работы якога-н. апарата, прыбора, механізма і пад. На сцяне шчоўкаў гадзіннік. ← Эдуард Самуйлёнак. Шчоўкае замок у дзвярах — вярнулася бабуля. ← Алесь Савіцкі. Шчоўкаюць затворы вінтовак, шум, гоман. ← Піліп Пестрак. // Утвараць трэск, трашчаць. Авёс, насыпаны тонкім пластом, хутка пачаў падскокваць, шчоўкаць, пакрывацца далікатным румянцам. ← Іван Новікаў. // Раздавацца, гучаць (пра стрэлы). Кулі ў кустах шчоўкаюць. ← Міхась Пянкрат. // Спяваць, утвараючы адрывістыя гукі (пра некаторых птушак). Лясныя спевакі, нябачныя ў гушчары дрэў і кустоў, свішчуць, шчоўкаюць. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Раніца выдалася ціхая, росная. За ракой у лазняку яшчэ шчоўкаў і заліваўся салавей, а з дубравы чулася кукаванне зязюлі. ← Віктар Дайліда.
  2. Утвараць кароткі, адрывісты гук рэзкім ударам, стуканнем і пад. Сяржант шчоўкае каблукамі, паварочваецца і ідзе да дзвярэй. ← Кандрат Крапіва. Рэдактар шчоўкаў замком сваёй прыгожай зялёнай папкі. ← Іван Шамякін. // каго-што і без дапаўнення размоўнае слова Фатаграфаваць, здымаць каго-, што-н. [Арцём:] — А то схопіць [карэспандэнт] у клетцы якога Шаха, труса, суне мне ў рукі і шчоўкае апаратам. ← Мікола Ракітны. Услед за стройнай, высокай дзяўчынай у беласнежным адзенні ходзяць цікаўныя фотарэпарцёры, шчоўкаюць апаратамі. ← А. Ус.
  3. каго-што і без дапаўнення Страляць куды-н.; прабіваць што-н. У мяне па стралковаму спорту першы разрад. І я ўжо загадзя смакаваў, як буду шчоўкаць мішэні. ← Аркадзь Пінчук.
  4. размоўнае слова Ікаць. — Як гэта не шчоўкаў? — адважна маню я. — Насілу лімонам перабілі... ← Максім Лужанін.