STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчоўк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчо́ўк мн. шчо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шчо́ўку мн. шчо́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
шчо́ўку мн. шчо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шчо́ўк мн. шчо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шчо́ўкам мн. шчо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчо́ўку мн. шчо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…
ščoŭk — беларуская лацінка
Слова шчоўк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчоўк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчоўканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчоткатрыма́льнік (16)
(5) гла́ўк ‹
› шчоткахво́ст (11)
(4) во́ўк ‹
› Шчо́ткін (7)
(5) змо́ўк ‹
› шчо́ўканне (9)
(4) шо́ўк ‹
› шчо́ўкацца (9)
(9) нітрашо́ўк ‹
› шчо́ўкаць (8)
(7) паўшо́ўк ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
