аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчоткатрымальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчоткатрыма́льнік мн. шчоткатрыма́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
шчоткатрыма́льніка мн. шчоткатрыма́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
шчоткатрыма́льніку мн. шчоткатрыма́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
шчоткатрыма́льнік мн. шчоткатрыма́льнікі |
| Творны кім? чым? |
шчоткатрыма́льнікам мн. шчоткатрыма́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчоткатрыма́льніку мн. шчоткатрыма́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Але лёс склаўся так, што хрусць — і ўсё ціп-топ.
перакруткіščotkatrymaĺnik — беларуская лацінка
Слова шчоткатрымальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчоткатрымальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчоткахвост + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчо́тачны (8)
(16) павекатрымальнік ‹
› шчо́тка (6)
(15) вязкатрымальнік ‹
› шчоткападо́бны (13)
(16) іголкатрыма́льнік ‹
› шчоткахво́ст (11)
(16) карткатрыма́льнік ‹
› Шчо́ткін (7)
(16) пазыкатрыма́льнік ‹
› шчо́ўк (5)
(16) бабінатрыма́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.