Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сутнасць, -і, жаночы род
  1. Самае істотнае, галоўнае ў чым-н., унутраны змест чаго-н. Сутнасць жыцця. Гаварыць па сутнасці справы. ▪ [Паходня:] — Жыццё складаней, чым вы [Заранік] паказваеце, і трэба акунуцца ў яго з галавой, каб разабрацца ў сутнасці таго, што адбываецца. ← Тарас Хадкевіч. Тут цяжка было дайсці да сутнасці і зразумець, хто з .. [моладзі] казаў праўду, а хто не. ← Міхась Машара.
  2. У філасофіі — унутраная аснова прадметаў і з'яў, якая вызначае іх глыбінныя сувязі і адносіны, што выяўляюцца і пазнаюцца праз з'явы.
  •••
  Па сутнасці (у знач. пабочнае слова) — калі разглядаць аснову справы; на самой справе, у сапраўднасці. [Начальнік участка:] — На нас, па сутнасці, увесь завод працаваў. ← Уладзімір Карпаў.

❌

сутнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова сутнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	су́тнасць мн. су́тнасці
Родны каго? чаго?	су́тнасці мн. су́тнасцей, су́тнасцяў
Давальны каму? чаму?	су́тнасці мн. су́тнасцям
Вінавальны каго? што?	су́тнасць мн. су́тнасці
Творны кім? чым?	су́тнасцю мн. су́тнасцямі
Месны у кім? у чым?	су́тнасці мн. су́тнасцях
Клічная форма	— мн. —

Слова сутнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сутнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

сутнасць

Навігатар

Мемчыкі