атрутнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова атрутнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	атру́тнасць мн. атру́тнасці
Родны каго? чаго?	атру́тнасці мн. атру́тнасцяў, атру́тнасцей
Давальны каму? чаму?	атру́тнасці мн. атру́тнасцям
Вінавальны каго? што?	атру́тнасць мн. атру́тнасці
Творны кім? чым?	атру́тнасцю мн. атру́тнасцямі
Месны у кім? у чым?	атру́тнасці мн. атру́тнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці

✖ па панядзелкам, па суботам
✖ па панядзелках, па суботах
✔ у панядзелкі, у суботы (панядзелкамі, суботамі)

за памылку б'юць па затылку
(прыдумайце рыфму без трасянкі)

atrutnasć — беларуская лацінка

Слова атрутнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік атрутнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове атрутнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› атру́та (6)

(11) бяспу́тнасць ‹

› атру́тлівы (9)

(10) акру́тнасць ‹

› атру́тна (7)

(11) выкру́тнасць ‹

атру́тнасць (10)

› атру́тнік (8)

(8) су́тнасць ‹

› атру́тніца (9)

(14) адзінасу́тнасць ‹

› атру́тны (7)

(13) першасу́тнасць ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny