аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўтакарэкцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўтакарэ́кцыя мн. аўтакарэ́кцыі |
| Родны каго? чаго? |
аўтакарэ́кцыі мн. аўтакарэ́кцый |
| Давальны каму? чаму? |
аўтакарэ́кцыі мн. аўтакарэ́кцыям |
| Вінавальны каго? што? |
аўтакарэ́кцыю мн. аўтакарэ́кцыі |
| Творны кім? чым? |
аўтакарэ́кцыяй, аўтакарэ́кцыяю мн. аўтакарэ́кцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
аўтакарэ́кцыі мн. аўтакарэ́кцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— Is four followers a lot?
— Depends on the context… On instagram? No. In a dark alley? Yes.
aŭtakarekcyja — беларуская лацінка
Слова аўтакарэкцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўтакарэкцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўтакарэляцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўтака́ршчыца (12)
(12) самакарэ́кцыя ‹
› аўтака́ры (8)
(13) экспакарэкцыя ‹
› аўтакарэ́ктар (12)
(13) астракарэ́кцыя ‹
› аўтакарэляцы́йны (15)
(13) псіхакарэ́кцыя ‹
› аўтакарэляцыя (13)
(13) гіперкарэ́кцыя ‹
› аўтакаскадзё́р (13)
(11) біякарэ́кцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.