Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сухасць, -і, жаночы род
  1. Уласцівасць і стан сухога (у 1, 2, 5-12 знач.). Сухасць паветра. Сухасць скуры. ▪ Нашых літаратараў часамі слушна папракаюць у лексічнай беднасць, у сухасці мовы. ← Янка Скрыган. Пачуццёвая сухасць з'явілася тут не ад беднасці таленту. ← В. Каваленка.
  2. Адсутнасць або недахоп вільгаці дзе-н. Язэп напіўся прыгаршчамі вады; горкая сухасць у роце знікла. ← Алесь Асіпенка. Вылі ў паветры цеплыня, сухасць, кедравы водар з лясоў на тым баку (далёкіх, далёкіх!). ← Уладзімір Караткевіч.
  3. пераноснае значэнне Сухое, халоднае абыходжанне з кім-н., выраз намеранай стрыманасці. З Ігнасёвымі словамі сухасць сплыла з .. твару [дзяўчыны] і гуллівая вясёласць заіграла на шчоках. ← Рыгор Мурашка. Нядаўнюю сухасць і дзелавітасць у камандзіра ўзвода нібы ветрам здзьмула. ← Яўген Курто.

❌

сухасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова сухасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	су́хасць мн. су́хасці
Родны каго? чаго?	су́хасці мн. су́хасцяў, су́хасцей
Давальны каму? чаму?	су́хасці мн. су́хасцям
Вінавальны каго? што?	су́хасць мн. су́хасці
Творны кім? чым?	су́хасцю мн. су́хасцямі
Месны у кім? у чым?	су́хасці мн. су́хасцях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?

нагадваем: вол — кастрыраваны самец буйной рагатай жывёлы

Слова сухасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сухасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

сухасць

Навігатар

Мемчыкі