аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова глухасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
глу́хасць мн. глу́хасці |
| Родны каго? чаго? |
глу́хасці мн. глу́хасцяў, глу́хасцей |
| Давальны каму? чаму? |
глу́хасці мн. глу́хасцям |
| Вінавальны каго? што? |
глу́хасць мн. глу́хасці |
| Творны кім? чым? |
глу́хасцю мн. глу́хасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
глу́хасці мн. глу́хасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не лезь, куды твая галава не лезе.
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
hluchasć — беларуская лацінка
Слова глухасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік глухасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове глухата + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› глуханемата́ (11)
(12) віславу́хасць ‹
› глуханямы́ (9)
(12) карнаву́хасць ‹
› глуханямы́ (9)
(11) лапаву́хасць ‹
› глухата́ (7)
(7) су́хасць ‹
› глуха́я (6)
(7) ні́цасць ‹
› глухе́нька (9)
(11) бяско́нцасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.