STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова глухата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
глухата́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
глухаты́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
глухаце́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
глухату́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
глухато́й, глухато́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
глухаце́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
hluchata — беларуская лацінка
Слова глухата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік глухата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове глухая + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› глуханямы́ (9)
(7) смехата́ ‹
› глуханямы́ (9)
(6) ціхата́ ‹
› глу́хасць (8)
(6) духата́ ‹
› глуха́я (6)
(12) слепаглухата́ ‹
› глухе́нька (9)
(6) сухата́ ‹
› глухе́нькі (9)
(7) здыхата́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)