слепаглухата

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова слепаглухата
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	слепаглухата́ мн. —
Родны каго? чаго?	слепаглухаты мн. —
Давальны каму? чаму?	слепаглухаце мн. —
Вінавальны каго? што?	слепаглухату мн. —
Творны кім? чым?	слепаглухатой, слепаглухатою мн. —
Месны у кім? у чым?	слепаглухаце мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

А калі б Neo быў антытаблетачнікам?

sliepahluchata — беларуская лацінка

Слова слепаглухата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: