аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
ці́хасць — назоўнік ціхахо́д — назоўнік
канцэпт

ціхата

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ціхата
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ціхата́

мн. 
Родны
каго? чаго?
ціхаты́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
ціхаце́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
ціхату́

мн. 
Творны
кім? чым?
ціхато́й, ціхато́ю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
ціхаце́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.


— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.


cichata — беларуская лацінка

Слова ціхата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік ціхата — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове ціхаход + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ціхаплы́нны (10)

(7) экахата

ціхаструме́нны (13)

(8) страхата́

ці́хасць (7)

(7) смехата́

ціхахо́д (7)

(6) духата́

ціхахо́д (7)

(7) глухата́

ціхахо́дка (9)

(12) слепаглухата́


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

далей ад спрэчак