STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ціхата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ціхата́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ціхаты́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ціхаце́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ціхату́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
ціхато́й, ціхато́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ціхаце́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
cichata — беларуская лацінка
Слова ціхата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ціхата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ціхаход + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ціхаплы́нны (10)
(7) экахата ‹
› ціхаструме́нны (13)
(8) страхата́ ‹
› ці́хасць (7)
(7) смехата́ ‹
› ціхахо́д (7)
(6) духата́ ‹
› ціхахо́д (7)
(7) глухата́ ‹
› ціхахо́дка (9)
(12) слепаглухата́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
