мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
духа́ншчыца — назоўнік духатво́рчасць — назоўнік
канцэпт

духата

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова духата
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 духата́

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 духаты́

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 духаце́

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 духату́

мн.  —
Творны
кім? чым?		 духато́й, духато́ю

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 духаце́

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.


Псіхушку захапілі пацыенты. Яны запатрабавалі два мільёны верталётаў і адзін долар.


duchata — беларуская лацінка

Слова духата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік духата — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове духатворчасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› духано́сны (9)

(8) страхата́ ‹

› духа́ншчык (9)

(7) смехата́ ‹

› духа́ншчыца (10)

(6) ціхата́ ‹

› духатво́рчасць (13)

(7) глухата́ ‹

› духатво́рчы (10)

(12) слепаглухата́ ‹

› духатво́рчы (10)

(6) сухата́ ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

першы працоўны дзень