STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова духата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
духата́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
духаты́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
духаце́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
духату́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
духато́й, духато́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
духаце́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Калі вам не хапае грошай, то зарабляйце болей.
Калі ў вас няма жылля — проста купіце кватэру.
duchata — беларуская лацінка
Слова духата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік духата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове духатворчасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› духано́сны (9)
(8) страхата́ ‹
› духа́ншчык (9)
(7) смехата́ ‹
› духа́ншчыца (10)
(6) ціхата́ ‹
› духатво́рчасць (13)
(7) глухата́ ‹
› духатво́рчы (10)
(12) слепаглухата́ ‹
› духатво́рчы (10)
(6) сухата́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
