Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сухотны, -ая, -ае.
1. Хворы на сухоты. Стаяў мокры, відаць, сухотны, італьянец, прадаваў з латка гіпсавых напалеонаў. ← Уладзімір Караткевіч. / у знач. назоўнік сухотны, -ага, мужчынскі род; сухотная, -ай, жаночы род Вясна для сухотных — не радасць, Вясна для сухотных — праверка. ← Хведар Жычка.
2. Такі, што бывае пры сухотах. Сухотны кашаль. ▪ Дзве слязінкі ўпалі На матчыну скронь, На сухотнае ўпалі аблічча... ← Паўлюк Трус. Твар вельмі бледны, малочна-белы, толькі на скулах ружавеюць дзве плямы сухотнага румянцу. ← Барыс Мікуліч.

❌

сухотны

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова сухотны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. сухо́тны н. — мн. сухо́тныя
Родны каго? чаго?	ж. — м. сухо́тнага н. — мн. сухо́тных
Давальны каму? чаму?	ж. — м. сухо́тнаму н. — мн. сухо́тным
Вінавальны каго? што?	ж. — м. сухо́тнага н. — мн. сухо́тных
Творны кім? чым?	ж. — м. сухо́тным н. — мн. сухо́тнымі
Месны у кім? у чым?	ж. — м. сухо́тным н. — мн. сухо́тных

Слова сухотны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сухотны — у родным, давальным, творным і месным склоне

сухотны

Навігатар

Мемчыкі