аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сцілюбка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сцілю́бка мн. сцілю́бкі |
| Родны каго? чаго? |
сцілю́бкі мн. сцілю́бак |
| Давальны каму? чаму? |
сцілю́бцы мн. сцілю́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
сцілю́бку мн. сцілю́бак |
| Творны кім? чым? |
сцілю́бкай, сцілю́бкаю мн. сцілю́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сцілю́бцы мн. сцілю́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пры пустой галаве — і смех пусты.
Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.
sciliubka — беларуская лацінка
Слова сцілюбка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сцілюбка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сцілюбнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сці́льшчык (9)
(9) адналю́бка ‹
› сці́льшчыца (10)
(11) срэбралю́бка ‹
› сцілю́б (6)
(9) сябелю́бка ‹
› сцілю́бнасць (11)
(10) жыццялю́бка ‹
› сціна́нне (8)
(5) зя́бка ‹
› сціна́цца (8)
(5) ва́гка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.