сябелюбка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сябелюбка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сябелю́бка мн. сябелю́бкі
Родны каго? чаго?	сябелю́бкі мн. сябелю́бак
Давальны каму? чаму?	сябелю́бцы мн. сябелю́бкам
Вінавальны каго? што?	сябелю́бку мн. сябелю́бак
Творны кім? чым?	сябелю́бкай, сябелю́бкаю мн. сябелю́бкамі
Месны у кім? у чым?	сябелю́бцы мн. сябелю́бках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Добрае доўга помніцца, а кепскае ніколі не забудзеш.

It takes two years to learn to speak and sixty to learn to keep quiet.
Чалавеку трэба два гады, каб навучыцца гаварыць, і шэсцьдзясят, каб навучыцца маўчаць.

кажуць, што сказаў Эрнэст Хэмінгуэй, але ў наш час усё трэба пераправяраць

siabieliubka — беларуская лацінка

Слова сябелюбка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: