сябелюбка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сябелюбка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сябелю́бка мн. сябелю́бкі
Родны каго? чаго?	сябелю́бкі мн. сябелю́бак
Давальны каму? чаму?	сябелю́бцы мн. сябелю́бкам
Вінавальны каго? што?	сябелю́бку мн. сябелю́бак
Творны кім? чым?	сябелю́бкай, сябелю́бкаю мн. сябелю́бкамі
Месны у кім? у чым?	сябелю́бцы мн. сябелю́бках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)

адказ на падзяку:
няма за што, (спажывайце) на здароўе, на спажытак (вам/табе), расці вялікая! вялікі расці! (адказ дарослых на падзяку дзяцей)

Здаецца, мы пачалі забываць ісціну. Галоўнае не тое, з мукой будуць дранікі ці без, з яйкамі ці без. А тое, што на электрычнай пліце ва ўсякім разе атрымаецца дрэнь.

siabieliubka — беларуская лацінка

Слова сябелюбка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: