аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сябелюб
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сябелю́б мн. сябелю́бы |
| Родны каго? чаго? |
сябелю́ба мн. сябелю́баў |
| Давальны каму? чаму? |
сябелю́бу мн. сябелю́бам |
| Вінавальны каго? што? |
сябелю́ба мн. сябелю́баў |
| Творны кім? чым? |
сябелю́бам мн. сябелю́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
сябелю́бе мн. сябелю́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— Ваша прапанова яшчэ ў сіле?
— Так.
— Тады я зноў адмаўляюся.
siabieliub — беларуская лацінка
Слова сябелюб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сябелюб — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сябелюбец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сю́сяць (6)
(7) сухалю́б ‹
› ся́бар (5)
(8) працалю́б ‹
› сябе́ (4)
(7) кашалю́б ‹
› сябелю́бец (9)
(5) не́люб ‹
› сябелюбі́вы (10)
(4) злю́б ‹
› сябелю́бка (9)
(7) няўзлю́б ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.