STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сябелюбец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сябелю́бец мн. сябелю́бцы |
| Родны каго? чаго? |
сябелю́бца мн. сябелю́бцаў |
| Давальны каму? чаму? |
сябелю́бцу мн. сябелю́бцам |
| Вінавальны каго? што? |
сябелю́бца мн. сябелю́бцаў |
| Творны кім? чым? |
сябелю́бцам мн. сябелю́бцамі |
| Месны у кім? у чым? |
сябелю́бцу мн. сябелю́бцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
11:30, два калдыры купляюць у краме піўцо. А ты баішся быць шчаслівым.
siabieliubiec — беларуская лацінка
Слова сябелюбец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сябелюбец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сябелюбка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ся́бар (5)
(13) чалавекалю́бец ‹
› сябе́ (4)
(9) самалю́бец ‹
› сябелю́б (7)
(12) карысталю́бец ‹
› сябелюбі́вы (10)
(6) хлябе́ц ‹
› сябелю́бка (9)
(12) яхт-клу́бавец ‹
› сябелю́бна (9)
(8) плюга́вец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што тут не так?