аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самалюбец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самалю́бец мн. самалю́бцы |
| Родны каго? чаго? |
самалю́бца мн. самалю́бцаў |
| Давальны каму? чаму? |
самалю́бцу мн. самалю́бцам |
| Вінавальны каго? што? |
самалю́бца мн. самалю́бцаў |
| Творны кім? чым? |
самалю́бцам мн. самалю́бцамі |
| Месны у кім? у чым? |
самалю́бцу мн. самалю́бцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вось на свеце як бывае: хто працуе, той і мае.
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
samaliubiec — беларуская лацінка
Слова самалюбец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самалюбец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самалюбівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самалупцава́нне (14)
(11) народалю́бец ‹
› самалю́б (7)
(11) праўдалю́бец ‹
› самалюбава́нне (13)
(13) чалавекалю́бец ‹
› самалюбі́ва (10)
(12) карысталю́бец ‹
› самалюбі́васць (13)
(9) сябелю́бец ‹
› самалюбі́вы (10)
(6) хлябе́ц ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.