аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова самалюбівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самалюбі́васць мн. самалюбі́васці |
| Родны каго? чаго? |
самалюбі́васці мн. самалюбі́васцяў, самалюбі́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
самалюбі́васці мн. самалюбі́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
самалюбі́васць мн. самалюбі́васці |
| Творны кім? чым? |
самалюбі́васцю мн. самалюбі́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
самалюбі́васці мн. самалюбі́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
піпец-бульбянец — дранік з мукой (знойдзена ў кулінарных кнігах 19 ст.)
samaliubivasć — беларуская лацінка
Слова самалюбівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самалюбівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самалюбка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самалюбава́нне (13)
(14) славалюбі́васць ‹
› самалю́бец (9)
(14) пескалюбі́васць ‹
› самалюбі́ва (10)
(14) цеплалюбі́васць ‹
› самалюбі́вы (10)
(13) міралюбі́васць ‹
› самалю́бка (9)
(16) карысталюбі́васць ‹
› самалю́бна (9)
(13) сухалюбі́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.