мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
самалюбі́вы — прыметнік самалю́бна — прыслоўе
канцэпт

самалюбка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова самалюбка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 самалю́бка

мн.  самалю́бкі
Родны
каго? чаго?		 самалю́бкі

мн.  самалю́бак
Давальны
каму? чаму?		 самалю́бцы

мн.  самалю́бкам
Вінавальны
каго? што?		 самалю́бку

мн.  самалю́бак
Творны
кім? чым?		 самалю́бкай, самалю́бкаю

мн.  самалю́бкамі
Месны
у кім? у чым?		 самалю́бцы

мн.  самалю́бках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ціхая цішыня гром прыносіць.


— Ваша прапанова яшчэ ў сіле?
— Так.
— Тады я зноў адмаўляюся.


samaliubka — беларуская лацінка

Слова самалюбка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самалюбка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самалюбнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› самалюбі́ва (10)

(6) дзю́бка ‹

› самалюбі́васць (13)

(10) тупадзю́бка ‹

› самалюбі́вы (10)

(5) лю́бка ‹

› самалю́бна (9)

(9) адналю́бка ‹

› самалю́бнасць (12)

(11) срэбралю́бка ‹

› самалю́бнік (10)

(9) сябелю́бка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

іншапланецяне зрабілі