STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самалюбка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самалю́бка мн. самалю́бкі |
| Родны каго? чаго? |
самалю́бкі мн. самалю́бак |
| Давальны каму? чаму? |
самалю́бцы мн. самалю́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
самалю́бку мн. самалю́бак |
| Творны кім? чым? |
самалю́бкай, самалю́бкаю мн. самалю́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самалю́бцы мн. самалю́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
як сказала аднойчы мая аднакласніца «мы хвалюемся праз нейкія лічбы, якія напішуць на нейкіх паперках»
samaliubka — беларуская лацінка
Слова самалюбка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самалюбка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самалюбнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самалюбі́ва (10)
(6) дзю́бка ‹
› самалюбі́васць (13)
(10) тупадзю́бка ‹
› самалюбі́вы (10)
(5) лю́бка ‹
› самалю́бна (9)
(9) адналю́бка ‹
› самалю́бнасць (12)
(11) срэбралю́бка ‹
› самалю́бнік (10)
(9) сябелю́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
