STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова любка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́бка мн. лю́бкі |
| Родны каго? чаго? |
лю́бкі мн. лю́бак |
| Давальны каму? чаму? |
лю́бцы мн. лю́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
лю́бку мн. лю́бак |
| Творны кім? чым? |
лю́бкай, лю́бкаю мн. лю́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́бцы мн. лю́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
Мне ўчора сказалі, што я жыву фантазіямі. Я ледзь з дракона не звалілася.
liubka — беларуская лацінка
Слова любка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік любка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове любосць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› любі́цца (7)
(4) ю́бка ‹
› любі́ць (6)
(6) дзю́бка ‹
› любі́шчыцкі (10)
(10) тупадзю́бка ‹
› Лю́блін (6)
(9) самалю́бка ‹
› лю́блінскі (9)
(9) адналю́бка ‹
› Любля́на (7)
(11) срэбралю́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
